وما در رساله اثنى عشريه كه حسب الامر اشرف ارفع به فارسي ترجمه شده بيان كرديم كه هر يك از اين دوازده نوع دوازده قسم است وهمه اقسام را به ترتيب وبه تفصيل در آن رساله مذكور ساختيم فصل بدان كه در جميع نمازهاى پنجگانه يوميه سيصد وهفتاد دو فعل واجب است به اين تفصيل در ركعت أول بيست ويك فعل واجبست أول ايستادن دويم رو به قبله كردن سيم نيت كردن چهارم تكبير احرام گفتن پنجم درنگ نمودن در وقت تكبير ششم قرائت كردن هفتم درنگ نمودن به قدر قرائت هشتم خم شدن به جهت ركوع نهم درنگ نمودن در ركوع به قدر ذكر گفتن دهم ذكر گفتن يازدهم سر از ركوع برداشتن دوازدهم لمحه درنگ نمودن سيزدهم خم شدن به جهت سجود چهاردهم درنگ نمودن در سجود به قدر ذكر پانزدهم ذكر گفتن شانزدهم سر از سجده برداشتن هفدهم نشستن در ميان دو سجده هجدهم لمحه درنگ نمودن نوزدهم خم شدن به جهت سجده دوم بيستم درنگ نمودن به قدر ذكر بيست ويكم ذكر گفتن وبه اين بيست ويك فعل ركعت أول تمام است ودر ركعت دويم از اين بيست ويك فعل سه فعل كم مىشود نيت وتكبير احرام ودرنگ كردن در تكبير احرام پس افعالى كه واجب است در ركعت دويم هجده است وبعد از آن چهار فعل ديگر واجب است كه آنها را داخل ركعت نمىشمارند أول سر از سجده ( 1 ) برداشتن دويم نشستن سيم تشهد خواندن چهارم درنگ نمودن در تشهد واگر نماز دو ركعتي باشد سه فعل ديگر واجب است أول نشستن به جهت سلام گفتن دويم سلام گفتن سيم درنگ كردن به قدر سلام گفتن پس در نماز صبح چهل وشش فعل واجب است ودر نماز شام شصت وهشت فعل ودر هر يك از نماز ظهر وعصر وعشا هشتاد وشش فعل واجبست اين است جميع سيصد وهفتاد ودو فعل كه واجبست در نمازهاى پنجگانه شبانه روزى به فعل آوردن آن وبدان كه از جمله اين افعال هشت فعل است كه احتياج به بيان دارد وآن نيت است وتكبير احرام وقيام وقراءت وركوع وسجود وتشهد وتسليم وبيان اين هشت فعل در هشت فصل تفصيل مىيابد فصل أول در بيان آنچه تعلق به نيت دارد بدان كه نيت هر يك از عبادات قصد بجا آوردن آن عبادت است از براي رضاى خدا ودر نيت أولا تعيين نماز بايد نمود كه كدام نماز است اداست يا قضا واجبست يا سنت بعد از آن قصد كند كه آن را بجاى مىآورم از براي رضاى خدا واين قصد در نهايت آسانى است وهيچ اشكالى ندارد ووسواسى كه بعضي مردم در نيت مىكنند از فعل شيطان است وبه اين مضمون

--> ( 1 ) يعنى سجده دويم صدر دام ظله العالي .